Schietpartij binnenstad Groningen >

groningen

Bij een schietpartij in de Poelestraat in de binnenstad van Groningen is vrijdagochtend een man gewond geraakt. De recherche heeft een deel van de binnenstad afgezet voor onderzoek. Er zijn twee mannen aangehouden.

Nog niet eerder werd zo’n groot plaats delict afgeschermd. In de Poelestraat, Peperstraat en Oosterstraat verrichten rechercheurs sporenonderzoek. Het wapen is nog zoek.

Het is het tweede schietincident in Groningen binnen een week. Maandagochtend werd in Hoogezand een man neergeschoten die later in Amsterdam aan de verwondingen bezweek.

mick van wely

update:
politie vraagt beelden op
rtv noord

Dode bij overval Hoogezand is Amsterdamse rapper

hoogezand

De man die zondagnacht werd beschoten bij een overval op een woning in Hoogezand, is overleden aan zijn verwondingen. Het zou gaan om de Amsterdamse rapper Rel.
Hij bezweek in het AMC ziekenhuis in zijn woonplaats.

De 26-jarige bewoner van de woning aan het Annie M.G. Schmidthof in Hoogezand zat sinds zondagnacht vast op verdenking van betrokkenheid bij een schietpartij. Hij is dinsdag opnieuw aangehouden, nu op verdenking van doodslag.

De Hoogezandster verklaarde te zijn overvallen te zijn door een groep mannen. De bewoner zegt te zijn geschopt en geslagen. Daarna werd er meermalen geschoten.
De gewonde Amsterdammer wist met de anderen in een auto te ontkomen en overleed later in het AMC aan zijn letsel.

Op Twitter meldt een Amsterdamse rapper dat zijn vriend Rel is doodgeschoten. Bronnen van de Amsterdamse nieuwszender AT5 hebben verklaard dat hij in Hoogezand is neergeschoten.

mick van wely

Thomas B. vrij van verdenking levensdelict

veendam

Thomas B. (16) wordt niet langer verdacht van betrokkenheid bij de dood van de Veendammer Gerben Hoeksma. Na twee maanden onderzoek concludeert het openbaar ministerie dat moord, doodslag of mishandeling met de dood tot gevolg niet bewezen kunnen worden.

B. zit inmiddels ruim een maand vast. Hij werd opgepakt op verdenking van betrokkenheid bij de dood van Hoeksma. Die werd op 19 augustus dood aangetroffen in zijn woning. De recherche stelde vast dat de Veendammer door geweld om het leven is gekomen.

Vast staat dat de tiener in de week dat Hoeksma werd gevonden heeft gepind met diens bankpas. Vast staat ook dat B. in de woning van de Veendammer is geweest. De tiener ontkent echter dat hij in de woning was op of rond de dag dat Hoeksma om het leven kwam. De recherche kan hem dus wel linken aan het plaats delict, maar niet in verband brengen met de dood van Hoeksma.

Het OM verdenkt Thomas B. nu van diefstal met geweld en bedreiging van het slachtoffer. B. blijft nog zeker dertig dagen vastzitten. De poging van zijn advocaat Erik de Mare om hem in afwachting van de rechtszaak op 4 december vrij te laten, is afgewezen.
Justitiewoordvoerder Kirsten Smit: ‘We vinden diefstal met geweld en bedreigingen dermate ernstig bij een 16-jarige, dat hij niet op voorhand vrijkomt.’

De Mare vindt dit vreemd. ‘Ik zie nergens bewijzen voor bedreigingen en geweld. Het OM houdt mijn cliënt mogelijk vast omdat jeugdzorg geen plek voor hem heeft.’
B. zat voor zijn aanhouding in een gastgezin.

Mick van Wely

Shirley Hereijgers

shirley hereijgers

Het is een gewone foto.
Er zijn vast heel veel mensen die zo op een foto staan.
Het is een foto die ook zomaar is genomen.
Even lachen en dan klik.

De foto is gemaakt toen Shirley bij haar moeder in Scheveningen was.
Dat was in maart 1997.

Ze is jarig op de foto – ze is 19 jaar geworden – en dat kun je ook wel een beetje zien.

Maar het is ook geen gewone foto.
Het is de laatste foto die van Shirley is gemaakt.
Een paar weken nadat de foto was gemaakt, werd Shirley vermoord in Groningen.
Dat is nu 12,5 jaar geleden.

Niemand zegt te weten wie Shirley heeft vermoord.
Misschien dat alleen de dader het weet.
Misschien ook niet.

Er zijn wat vermoedens.
Er is een verdrietige moeder en een zusje met veel verdriet.
En er is ook een beloning voor wie het weet en dat ook zeggen wil.

r.z.

>> dvhn/zaterdag 31 oktober

Overvaller tankstations: 6 jaar cel

De 34-jarige Ronald V. uit Groningen is donderdag door de rechtbank conform de eis veroordeeld tot zes jaar gevangenisstraf wegens acht gewapende overvallen op tankstations. Bij de overvallen werd een rode Suzuki Swift gesignaleerd, een auto die naam stond van V.

Ronald V. ontkent. Hij zegt dat hij zijn auto heeft uitgeleend, maar wil niet zeggen aan wie. Hij beriep zich op zijn zwijgrecht. Vanuit de gevangenis liet V. gistermiddag weten in hoger beroep te gaan. Hij spreekt van een schandalig slecht politieonderzoek en een rechterlijke dwaling.

V. overviel, aldus de rechtbank, tankstations in Groningen, Ten Post, Putten, Barneveld, Grave, Hoevelaken en Maasdriel. [r.z.]

het rechtbankverslag

Verdachte schietpartij was moordenaar Waagplein

De 27-jarige man die twee weken geleden een man uit Emmen in zijn borst schoot op de Stationsweg in Groningen, is Arelis M. De Antilliaan stak in 2003 de Groninger Allard Jan Teerenstra dood op het Waagplein in Groningen.

Tegen M. was in 2003 vier jaar cel met tbs en dwangverpleging geëist. Hij kreeg uiteindelijk in hoger beroep zes jaar zonder tbs en kwam vorig jaar vrij.

M. heeft verklaard dat hij voorafgaand aan de schietpartij op de Stationsweg in elkaar was geslagen door het slachtoffer en twee anderen. Hij zou, volgens zijn advocaat Cees Eenhoorn, het pistool onderweg van een vriend hebben gekregen en daarmee de man uit Emmen hebben beschoten. Die werd in zijn borst geraakt.

M. meldde zich later zelf.

—–

Arelis M.

‘We kunnen niet in de toekomst kijken’, antwoordde persrechter Loes Kiezebrink van de Groninger rechtbank in 2003 in Dagblad van het Noorden op de vraag of het niet onverantwoord was om Arelis M. geen TBS op te leggen.

Een terecht antwoord, maar kon de rechtbank maar in de toekomst kijken. Als de Groninger twee weken geleden wat beter gemikt had, had hij twee mogelijk twee doden op zijn naam staan.

M. stak op 12 januari 2003 Teerenstra neer op het Waagplein na een ruzie om tien euro. Teerenstra werd in zijn hart geraakt. Het openbaar ministerie eiste later dat jaar een celstraf van vijf jaar en TBS met dwangverpleging. De rechter veroordeelde hem echter alleen tot een gevangenisstraf.

Een stevige, dat wel.
Arelis M. kreeg acht jaar.

Het advies van psychiater Takkenkamp werd door de rechtbank niet opgevolgd. De bekende deskundige noemde de kans op recidive groot en stelde voorwaardelijke tbs voor.
Het Openbaar Ministerie vond dit te mild en eiste tbs met dwangverpleging.
Dat werd het dus niet.

Waarom niet?
Tbs wordt opgelegd om iemand verplicht te laten behandelen voor een stoornis die in verband staat met het strafbare feit. Volgens de rechter speelde de persoonlijkheidsstoornis die bij M. geconstateerd was, slechts een beperkte rol bij het gepleegde delict. Hij was verminderd toerekeningsvatbaar, maar wist wel wat hij deed.

En zo stond M. bij wie was vastgesteld dat hij ‘een anti-sociale persoonlijkheidsstoornis in de vorm van een gebrekkige ontwikkeling van de geestenvermogens’ was vastgesteld, al na vijf jaar weer op straat.
En klonk er op zondagmorgen 9 oktober een droge knal op de stationsweg in Groningen.

De Drent kwam er af met lichte verwondingen af.
M. beroept zich op noodweer.
Hij zou door de mannen in elkaar zijn geslagen. Maar waarom zoek je met een pistool iemand op door wie je eerder in elkaar bent geslagen? Riekt dat niet eerder naar wraak in plaats van noodweer?
Binnenkort staat M. die vanaf zijn veertiende levensjaar in beeld was bij de politie voor verschillende soorten delicten, weer voor de rechter. Wellicht zijn de deskundigen het straks, als hij wordt veroordeeld, wel eens en wordt M. alsnog behandeld.

Mick van Wely

‘ Ontsnapte boef in Groningen’

Een van de twee mannen die op 9 oktober ontsnapte uit gevangenis Norgerhaven in Veenhuizen zou de 23-jarige Henderik P. uit Groningen. Dit meldde RTV Noord maandagavond.

Volgens de omroep is de man door verschillende mensen in de stad Groningen gesignaleerd. Zo zou hij een voetbalwedstrijd hebben bezocht van PKC’83, de vereniging die is gelieerd aan het woonwagencentrum De Kring aan de Peizerweg in Groningen.

RTVNoord meldt dat diverse mensen de omroep hebben gebeld met informatie over het verblijf van P. in de stad.

P. werd in december 2008 veroordeeld tot 30 maanden celstraf. Daarnaast kreeg hij nog eens zes maanden cel, een straf die hij bij een veroordeling in 2007 voorwaardelijk opgelegd had gekregen. Het ging toen om een overval op een taxi.

Vorig jaar werd P. veroordeeld wegens onder meer berovingen en afpersing van een collega. De reclassering noemde P. een aardige jongeman die langzaam aan het afglijden is. P. ontkende de beschuldigingen. Volgens hem was er sprake van een samenzwering tegen hem.

Volgens RTVNoord zijn politie en justitie niet op de hoogte van P.’s verblijf in Groningen. Hij wordt nog steeds gezocht.

Rob Zijlstra

RTVNoord: Ontsnapte gevangene houdt zich op in Groningen
Zittingszaal 14: het rechtbankverslag van de zitting op 2 december 2008 (Henderik P. heet in dit verslag Erik)

 

UPDATE – 28 oktober 00.50 uur
RTV Noord bericht dinsdagavond dat de voortvluchtige Henderik P. zich bij de politie heeft gemeld.

‘Debat TBS in handen van de tegenstanders’

van mesdagkliniek, groningen

De behandelduur van TBS-patiënten loopt op.
Lange tijd gold dat een TBS’er gemiddeld zes jaar onder dwang in een gesloten kliniek werd verpleegd.
Dat is nu gemiddeld negen jaar.

Terughoudendheid, ingegeven door angst voor incidenten, bij beslissers over het verlenen van verloven aan patiënten wordt als de belangrijkste oorzaak gezien.

Omdat minder patiënten hun TBS-status kwijtraken, dreigt het systeem langzaam maar zeker dicht te slibben.
‘Als we zo doorgaan, is het einde van de TBS in zicht’, zegt de in TBS gespecialiseerde advocaat Niek Heidanus uit Groningen.
Hij staat tientallen TBS’ers bij.
Heidanus: ‘We zijn bezig iets kapot te maken wat we eigenlijk in het belang van een veiliger samenleving zouden moeten koesteren.’

Er wordt op safe gespeeld.

Door een klein aantal incidenten rond TBS‘ers op proefverlof zijn klinieken extra voorzichtig geworden.
Datzelfde geldt voor het college dat de minister van justitie adviseert over het verlenen van verloven.
Druk vanuit de politiek en de samenleving maakt dat beslissers vaker dan voorheen verlof weigeren. Volgens Heidanus verliest het in het buitenland geroemde Nederlandse TBS-systeem langzaam maar zeker draagvlak.

Begin volgende maand wordt op initiatief van het Adviescollege Verloftoetsing TBS een seminar gehouden voor alle betrokkenen bij de TBS om de problematiek te bespreken.

Volgens het college is de toegenomen behandelduur op dit moment het belangrijkste probleem. Het college stelt dat de TBS zelf niet ter discussie staat.

Het verlof, al dan niet onder begeleiding, is een wezenlijk onderdeel van de behandeling die is gericht een patiënt veilig in de samenleving te laten terugkeren. Zonder verloven is resocialisatie onmogelijk.

Het probleem uit zich ook in de rechtszalen.
Advocaten adviseren verdachten steeds vaker niet mee te werken aan psychiatrisch en psychologisch onderzoek om op die manier onder een veroordeling tot de dwangverpleging uit te komen.
Verdachten nemen dan (de kans op) een langere gevangenisstraf voor lief.

Ook rechters kennen de problematiek en zijn volgens Heidanus kritischer en terughoudender geworden.
Volgens Heidanus leggen rechters momenteel in vergelijking met een paar jaar geleden twintig tot 25 procent minder TBS-maatregelen op.

De TBS is niet alleen verre van populair in de samenleving, ook verdachten moeten er weinig van hebben.
Wie met een kale gevangenisstraf de cel ingaat, kent de datum van de dag dat hij vrij zal komen.
Met een TBS is de toekomst meer dan ooit zeer ongewis.

In de rechtbank van Groningen stond vorige maand een 28-jarige verdachte terecht wegens een poging tot moord.
Justitie overwoog TBS te eisen om de samenleving tegen de man te beschermen.
De verdachte weigerde op advies van zijn advocaat steevast met psychiaters en psychologen te praten. Tegen de rechters zei hij liever twaalf jaar cel te krijgen dan een veel lagere straf in combinatie met de dwangverpleging.

Omdat niet vastgesteld kon worden of hij een stoornis had – een voorwaarde om TBS op te kunnen leggen – eiste justitie uiteindelijk vijf jaar celstraf.
De rechtbank nam de eis tot tevredenheid van de verdachte over.
Over een jaar of drie komt hij vrij.

Nu de duur van de dwangbehandeling toeneemt, neemt de kans ook toe dat een verdachte die wel lijdt aan een stoornis de TBS-dans ontspringt en zonder behandeling op vrije voeten komt.

dvhn / zaterdag 24 oktober

Advocaat Heidanus stelt dat de in zijn ogen doorgeschoten strengheid rond het verlof uiteindelijk zal leiden tot meer onveiligheid.

‘Bij ieder incident met een TBS’er wordt de minister naar de Tweede Kamer geroepen om zich te verantwoorden. En ieder incident leidde tot meer ondoordachte maatregelen. Het is paniekvoetbal en dat zal averechts werken.’

Volgens Heidanus blijven de successen van het TBS-systeem, ook door onjuiste berichtgeving in de media, onzichtbaar. Veel politici laten de oren hangen naar gemor in de samenleving waardoor een vertekend beeld is ontstaan van de TBS.
Heindaus: ‘Het politieke debat over de TBS is in handen van de tegenstanders.’

Rob Zijlstra

bovenstaand artikel is zaterdag (24 oktober 2009) gepubliceerd in Dagblad van het Noorden

Politiebazen spreek, wees geen grijze muizen

welten in groningen

Hulde voor de Amsterdamse korpschef Bernard Welten.

Het hoofd van de Amsterdamse politie, dat eerder hoofdcommissaris van Groningen was, hekelde de in zijn ogen beperkte bewegingsvrijheid richting het publiek onder burgemeester Cohen en minister Ter Horst.
Politiemensen in de top moeten veel vaker van zich laten horen.

De rol van de korpschef is drastisch veranderd in de afgelopen tien jaar.
Na de IRT-affaire halverwege de jaren negentig hebben bestuurders veel meer grip gekregen op de hoofdcommissarissen. Oud-korpschefs Nordholt van Amsterdam en Wiarda van Utrecht kregen er van langs door de commissie Van Traa. Ze waren teveel zelfstandig rechercheurs van het veiligheidsbeleid en gaven te weinig blijk van het feit dat ze onder het gezag van het justitie en onder beheer van de burgemeesters staan.
De rol van de politie als uitvoerend orgaan werd meer en meer benadrukt.

Natuurlijk: korpschefs en andere hooggeplaatste politiebazen zijn ook uitvoerders en mogen niet de autonome cowboy uithangen.
Maar dat neemt niet weg dat ze wel een mening mogen hebben naast bestuurders als een burgemeester of een korpsbeheerder. Je moet als korpschef natuurlijk wel lef hebben om die mening te uiten en bovendien visie hebben.

Waarom is het belangrijk om korpschefs te laten praten?
Politiebazen geven de organisatie een gezicht en het is belangrijk om aan de burger te laten zien welke visie ze dragen.
Een korpschef of districtschef moet aan zijn parochie waar hij de leiding heeft, duidelijk maken hoe hij denkt over zaken.

Een tweede punt is het kennisaspect.
Er zijn maar weinig bestuurders en raadsleden die echt kaas hebben gegeten van politiezaken. Laat een korpschef veiligheid- en criminaliteitszaken toelichten en niet bestuurders.
Geef politiebazen de ruimte om het publiek te bedienen.

Tenslotte is het goed dat korpschefs en andere politiemensen in de top hun mening in het openbaar ventileren, zodat er discussie ontstaat.
Met het publiek en met bestuurders.
Die discussie is er steeds minder in dit land waar het saaie poldermodel in alle hoeken en gaten zo nadrukkelijk heerst.
Alles moet maar worden afgestemd en bataljons persvoorlichters springen nerveus als basketballverdedigers voor de politiechefs, om ieder spontaan geluid af te schermen.

Welten heeft een goed punt gemaakt.
De discussie die er ontstaan na zijn uitspraken laten al zien waarom het belangrijk is dat een korpschef publiekelijk zijn mening moet kunnen ventileren.

Politiebazen: spreek!
En wees geen grijze muis.

Mick van Wely

Bernard Welten

welten bij fc groningen - nac

Bernard Welten is korpschef – de baas – van de politie in Amsterdam.
Daarvoor was hij korpschef van de politie in Groningen.
Toen Welten van Groningen naar Amsterdam ging, interviewde ik hem.
Dat was aan de vooravond in maart 2004.

Hij zei in dat interview onder meer: ‘Nee, ik word niet zenuwachtig bij de gedachte dat ik straks het politiekorps van Amsterdam moet leiden. Ik ben nuchter genoeg. Eigenlijk is het helemaal geen aantrekkelijke baan…’

En: ‘Ik geef toe dat ik de afgelopen weken wel eens heb gedacht: Welten, Welten, wat ga jij nou helemaal in Amsterdam doen. ’t Is natuurlijk wel wat.’

Ander fragment uit dat interview: In een recente studie over het leiderschap van korpschefs staat dat de functie zo niet een impossible job is, dan toch wel een hachelijke onderneming. Welten: ‘Ik noem het altijd dansen op een slap koord. Een korpschef heeft te maken met enorme krachtenvelden. Je moet veel meesters dienen. Het openbaar ministerie, het bestuur, de media, de medezeggenschap, de minister. En niet in de laatste plaats de burger. Je doet het gemakkelijk niet goed. Dat is niet erg. Je moet flink zijn. Ik trek mijn grenzen en die verdedig ik vrolijk. Ik laat me niet ringeloren.’

En ook: ‘Georganiseerde criminaliteit maakte dankbaar gebruik van notarissen en accountants. Die hebben nu een meldingsplicht. Maar daar hebben wij wel tien jaar om moeten roepen. Als wij niet signaleren, doet niemand het. Ook de politiek niet, want scoren kun je er niet mee.’

De kop van het interview luidde: ‘Boven het maaiveld’.
Hij had gezegd: ‘Dat van doe maar gewoon, daar heb ik niet zoveel mee. Doe gek. Steek je kop boven het maaiveld uit.’

Het interview in Dagblad van het Noorden leidde tot een klein stofwolkje in Den Haag. Welten liet zich in het gesprek uit over De Wijkerslooth, toen de voorzitter van het
college van procureurs-generaal. Welten ergerde over uitlatingen van de hoogste justitiebaas.
Welten zei: ‘Die (De Wijkersloot – rz) zegt doodleuk: laten we het doen zoals we het gisteren deden. Ik snap zo’n man niet. Hij bagatelliseert de problematiek van de criminaliteit. Als ik De Wijkerslooth hoor, gaat bij mij even het licht uit. Als het aan hem ligt blijven we achter boeven aanrennen. Maak het potverdorie veiliger, denk ik dan…’

Zaterdag stond er een interview met Bernard Welten in NRC Weekblad.
Ik lees frustratie.
Welten vindt dat hij wordt beknot door de bestuurders, door de burgemeester, de minister. Hij concludeert: ‘Ik moet mijn ambities bijstellen.’
Volgens Welten moet hij zijn werk doen en verder zijn mond houden.
Hij zegt: ‘Het is niet de bedoeling dat ik veel agendeer.’
Opmerkelijk is dat Welten onomwonden stelt dat hij de kans ‘heel klein’ acht dat hij over twee jaar nog korpschef is.
Volgens mij betekent dat: het is einde verhaal.

De SP in Amsterdam heeft inmiddels zijn aftreden geëist. De bekritiseerde minister Ter Horst heeft (volgens de Volkskrant) via haar woordvoerder laten weten de uitspraken van Welten niet te zien ‘als zinvolle bijdrage aan het vergroten van de veiligheid in Nederland’.

In Groningen had Bernard Welten de naam een uiterst ambitieuze man te zijn.
Hij maakte daarmee niet alleen vrienden.

Aan de vooravond van zijn vertrek naar Amsterdam stond hij met zijn ambities op scherp.
Eenmaal kreeg hij in Groningen kritiek van een visitatiecommissie die het wel en wee van het Groninger korps had doorgelicht. Die kritiek luidde dat de korpschef van Groningen wellicht wat te ambitieus was. De chef liep misschien wel iets te ver voor de troepen uit. De visitatiecommissie adviseerde de korpschef af en toe even achterom te kijken, om zich ervan te vergewissen dat de rest van de troepen nog wel achter hem aanliep.

Ik herinner mij hoe getergd Welten was.
Hoe kun je, riep hij boos op zijn werkkamer uit, handen omhoog, nou te ambitieus zijn? Het was (en is) zijn stellige overtuiging dat juist een korpschef voor de troepen uit moet lopen.
Voor de muziek aan.
‘Ik ben de tambour-maître.’

In Groningen deed hij dat opzichtig.
En daar plukt het politiekorps van Groningen tot op de dag van vandaag de vruchten van.
Maar voor vrijstaat Amsterdam is het kennelijk een stap te ver.
Ambitie is daar misschien wel geen zegen, maar eerder een bedreiging.

‘Je doet het gemakkelijk niet goed.’

Stelling: Bernard Welten moet zich niet laten ringeloren. Hij is een zegen voor de Nederlandse politie.

Rob Zijlstra

interview Bernard Welten (maart 2004)